vrijdag 1 april 2011

poezie bij De Kluis


Ermitage De Kluis


Dit bos

was zijn kerk

het Geuldal

zijn brevier


Hij bad voor elk

maar voor wie hem voedde

beetje meer


Zijn hoofd

sliep op steen

zo hield hij dromen ver


en onder bogen van bomen

zijn mergelcalvarie.


Iemand die zo leeft

is wonder en legende

helpt soldaten aan een vluchtweg

bidt de wonden weg.


Zelfs als je niet gelooft

is het waar.


Lopen naar de Kluis:

frambozen te over

en schelpen te grabbel

naast het mergelpad.


Santiago de Compostella

op kleine leest geschoeid.



© js 150606



Geen opmerkingen:

Een reactie posten